Het lastigst van het van champignons is de structuur. Het glibberige gevoel in je mond en als je er op kauwt. Het is voor je kind fijn om voordat het in zijn of haar mond gestopt wordt, te weten wat het kan verwachten. Door het juist uít je mond te laten glijden, in plaats van in je mond stoppen, wordt ook de druk van het moeten eten weggehaald. Door je tong als glijbaan te gebruiken raakt je kind het aan, eerst met de hand en daarna met de tong. Allemaal mooie stappen om comfortabel te worden met champignons zodat je kind het kan leren eten.
Dit zie je ook bij druif. Bij dit kaartje vertel je direct wat je kind kan verwachten. Stevig aan de buitenkant. Door dit kaartje in te zetten is de kans groot dat je kind nieuwsgierig wordt naar het knakgeluid. Op een leuke manier is je kind nieuwsgierig geworden en zal het vanuit intrinsieke motivatie in zijn/haar mond stoppen. Ook als de druif na het kauwen weer uit de mond komt, is het toch mooi meegenomen. Misschien wordt het de volgende keer wel doorgeslikt... of die keer daarna.
