Het is niet de gouden tip bij kieskeurig eten

Waarom samen koken niet dé gouden tip is bij kieskeurig eten

Als je kind kieskeurig eet, krijg je vaak de tip om het te betrekken bij het koken. Maar wat als je dat al doet en je kind aan tafel nog steeds weinig lust? Ik spreek regelmatig ouders die samen met hun kind koken. Ze wassen groenten, mengen ingrediënten en maken samen een gerecht. Dat is gezellig, maar hun kind eet er niet per se meer door. Het helpt met plezier in de keuken, maar weigert vervolgens de groente op het bord.

Dat kan frustrerend zijn. Je probeert je kind op een leuke manier kennis te laten maken met eten, maar ziet nog weinig resultaat. Heel eerlijk: samen koken is niet dé gouden tip om kieskeurig eetgedrag te doorbreken. Was die gouden tip er maar! Dan had ik die heel graag met je gedeeld om je te helpen je kind gevarieerder te leren eten. Toch betekent dit niet dat samen koken geen zin heeft. Het kan juist veel opleveren, ook als je kind niet direct beter gaat eten.

Waarom helpt samen koken niet altijd bij kieskeurig eten?

Als je kind kieskeurig eet, lijkt samen koken een logische oplossing. Je kind helpt met het bereiden van een gerecht en ziet wat erin gaat. Misschien is het daardoor nieuwsgierig genoeg om te proeven. Soms gebeurt dat, maar het is geen vanzelfsprekend gevolg.

Helpen met koken betekent niet automatisch dat je kind het gerecht ook wil eten.
Je kind kan het leuk vinden om wortels te wassen, maar de gekookte wortel op het bord weigeren. Of enthousiast een smoothie maken, maar er vervolgens geen slok van willen nemen. Eten en koken vragen namelijk iets anders van je kind. Een ingrediënt aanraken of ermee mengen kan prima voelen, terwijl de smaak, geur of structuur ervan eten nog spannend maakt. Ook de bereiding kan verschil maken. Misschien eet je kind graag rauwe wortel, maar niet wanneer die gekookt is. Of vindt het een gladde saus prima, maar wil het geen stukjes in de saus. Samen koken kan helpen om eten te leren kennen, maar neemt die voorkeuren of onzekerheden niet zomaar weg.

Wat leert een kieskeurig etend kind van samen koken?

Leren eten betekent meer dan iets proeven of doorslikken. Ook de ervaringen die daaraan voorafgaan, zijn belangrijk.

1. Je kind leert eten kennen

Voor een kind dat kieskeurig eet, kan een onbekende groente best spannend zijn. Door ermee bezig te zijn, ontdekt je kind stap voor stap meer over het voedingsmiddel. Neem een paprika. Je kind kan helpen met wassen, de zaadjes bekijken, stukjes snijden of eraan ruiken. Het hoeft daarvoor nog niets te proeven. Aanraken is een belangrijke stap in het leren eten. Misschien durft je kind eerst alleen een stukje met een vingertop aan te raken. Dat lijkt klein, maar je kind doet zo ervaring op met iets wat nog onbekend is. Door vaker op verschillende manieren met een voedingsmiddel in aanraking te komen, kan het vertrouwder worden. Dat betekent niet dat je kind het daarna zeker gaat proeven, maar je biedt het wel de ruimte om verder te ontdekken.

2. Je kind kan zonder druk kennismaken met eten

Als je hoopt dat je kind na het koken eindelijk een hap neemt, kan er ongemerkt druk ontstaan. Je kind merkt misschien dat je iets verwacht en haakt daardoor juist af. Probeer samen koken daarom niet te gebruiken om je kind iets te laten eten. Laat het helpen omdat het leuk is en geef het de vrijheid om zelf te bepalen of het wil proeven. Zo blijft koken een fijne activiteit, zonder dat het eindresultaat bepaalt of het geslaagd was.

3. Je kind oefent met zelfstandigheid

Tijdens het koken leert je kind ook praktische vaardigheden. Het kan ingrediënten afwegen, roeren, helpen snijden met passend keukengerei en zelf combinaties kiezen. Je kind ervaart dat het iets zelf kan maken en invloed heeft op het resultaat. Dat is waardevol, ook als het gerecht uiteindelijk niet wordt gegeten. En wie weet ontdekt je kind onderweg een nieuwe smaak of een combinatie die het lekker vindt. Dat is mooi meegenomen, maar hoeft niet het doel te zijn.

Samen koken is waardevol, ook als je kind niet direct beter gaat eten

Ik gun ieder kind de kans om op een ontspannen manier verschillende voedingsmiddelen te leren kennen. En ik gun ouders dat ze niet het gevoel hebben dat ze iets verkeerd doen wanneer een tip niet werkt. Betrek je kind dus gerust bij het koken als jullie dat leuk vinden. Verwacht alleen niet dat het daardoor vanzelf meer gaat eten. Misschien wast je kind vandaag de wortels, raakt het volgende week een stukje paprika aan en duurt het nog een tijd voordat het iets nieuws wil proeven. Dat hoort bij het ontdekken van eten.

Je hoeft niet ieder kookmoment om te zetten in een stap richting proeven.
Samen koken mag ook gewoon gezellig zijn. Want hoewel er geen gouden tip bestaat die ieder kind beter leert eten, kun je wel kansen creëren om eten vertrouwd te maken. En samen koken is daar één van. Zonder garanties, maar zeker niet zonder waarde.